In Trambaantje komen een tweetal overwegen voor die uiteraard ook aangelegd dienen te worden. Lastig punt bij mijn baan is dat de wegen de trambaan diagonaal kruisen in een boog, en dat die boog ook nog eens niet keurig een strakke straal heeft maar een overgangsboog heeft. De straal van de rails moet ik dus overnemen op het wegdek. Om dat makkelijk en nauwkeurig te kunnen doen heb ik 2 Evergreen strips van 1,5 bij 2,5 mm tegen de binnenzijde van de rail geklemd en vastgezet met punaises.
Op de strips lijm ik vervolgens een plaatje styreen van 0,5mm. Na het drogen van de lijm snij ik langs de de styreenprofielen zodat een strip ontstaat die aan beide zijden 1,5 mm over laat voor de wielen.
De bovenzijde van het styreen wordt ingekrast zodat als het ware losse segmenten ontstaan en uiteraard wordt het geheel geschilderd en een beetje verweerd.
Als ik de stroken stureen nu tussen de rails zou leggen blijven de dwarsliggers zichtbaar. Omdat ik dat niet wil lijm is het styreen op dun zwart papier dat ik net iets breder afsnij dan de breedte van het styreen. Eenmaal op zijn plaats sluit het mooi aan op de binnenzijde van de rails.
Eindresultaat.... Alleen de belijning ontbreekt nog op de weg, en de verkeerslichten, maar die volgen pas véél later.
Achter de remise (en voor het Gasthof, de Bakker en het Hotel) komt een keerwand. Deze wand maak ik uit steentjesplaat van styreen dat ik uiteraard nog schilder en weather.
De keermuur bij de tunnel staat in een boog en om die mooi en gelijkmatig in delen te kunnen maken print ik eerst een deel van het baanplan uit. Hierop kan ik dan mooi de keerwanden maatvoeren en onderling fixeren zodat ik dat niet op de baan zelf hoef te doen. Aan de achterzijde van de keerwand lijm ik karton voor de onderlinge bevestiging van de wanden (helaas geen foto's van gemaakt).
De wand op zijn plek voor een proefpassing.
De bovenzijde van de wand is afgedekt met een strook van 1mm dik styreen dat een afdekband moet voorstellen.
Nu komt het belangrijkste; schilderen. Ik sla daarbij meestal aan het experimenteren. Op enkele afvalstukjes van het steentjesplaat probeer ik uit wat de diverse kleuren, verfdiktes, kleurvolgordes en poetsactiviteiten voor effect hebben.
Op de foto zie je een overzicht. Linksboven eerst met verdund zwart ingewassen, linksonder met een witte wash. Helemaal rechts een stukje origineel steentjesplaat.
Uiteindelijk heb ik gekozen voor een witte basis. Het voegwerk van dit soort natuursteenmuren is vaak licht tot wit van kleur.
Daarover heb ik met een verfroller een donkere laag aangebracht. Door het gebruik van een roller lopen de voegen niet vol en blijven deze licht van kleur. Het is niet te voorkomen dat dit op enkele plekken toch gebeurt maar dat is ook niet zo een ramp. Een echte muur is ook niet helemaal egaal van kleur. Na het rollen heb ik met diverse donkere kleuren de stenen aangetipt waardoor ze niet allemaal dezelfde kleur hebben.
Tenslotte heb ik enkele verticale witte strepen aangebracht die de kalksporen van lekwater moeten voorstellen.
Op deze foto is te zien dat het patroon van de stenen helaas niet fraai op elkaar aansluit. Dit komt eigenlijk voort uit zuinigheid, anders had de hele wand me 2x zoveel platen gekost en deze aansluiting camoufleer ik nog wel weg met het nodige onkruid.
Langs het Gasthof komt een trap naar het achterliggende terras. De trap maak ik uit foamboard dat ik beplak met steentjeskarton. Een eenvoudige manier van werken en bovendien goedkoop. Nadeel is dat het karton weinig diepte geeft en iets glimt. Omdat het niet voor op de baan wordt toegepast vind ik het acceptabel. Bovendien komt er nog het nodige mos en gras op de stenen en werk ik het af met matte lak.
De keerwand op zijn plek. Rechts is de buitengevel van de remise in aanbouw te zien, de kopgevel ontbreekt nog.
Nu de keerwand is geplaatst en ook het perron af is kan het ballastbed verder worden aangebracht.
Zicht op de keerwand. Het hotel heeft inmiddels ook zijn definiteive plek gevonden.
De remise, zoals deze voor Tram(me)land 2011 was opgebouwd. Het gebouw zelf is redelijk recht-toe-recht-aan; een paar wanden en een dak.
Lastigste onderdeel zijn de deuren van de tram- en de busremise.
Ik begin met de deuren van de tramremise. Deze bouw ik op uit een frame van messing dat met styreen wordt afgewerkt.
Stap 1 uiteraard het op maat zagen van de messingprofielen. Ik zaag de profielen af met Roco-railzaagje, dat hier op de foto nog net zichtbaar is (het zwarte handvat).
De profielen soldeer ik vervolgens aan elkaar met soldeer en een klein beetje vloeimiddel. De bout die ik gebruik is eigenlijk net te klein voor dit werk (15W) want ik merk dat het té lang duur voor het metaal op temperatuur is.
De laatste fase en de lastigste; de scharnieren. Hiervoor soldeer ik twee korte stukjes messing buis aan de deuren en eveneens twee aan het later te plaatsen kozijn. Een stukje messing- of koperdraad vormt later de pen de de scharnieren verbindt.
De deuren worden bekleed met styreen een en nog een aantal roeden uit Evergreen-styreen zodat een mooie raamverdeling ontstaat met een typisch tramremise-uiterlijk.
Het laatste gebouw op Trambaantje (ja, het eind is in zicht qua huizenbouw) wordt de abri. Ik was daar al eens eerder aan begonnen (zie hier) maar ik was niet tevreden over het resultaat. Teveel op een kleine opeervlakte geeft meestal geen mooi effect. Gelukkig kwam ik tijdens een vakantie op de eindhalte Ittersbach Rathaus terecht en daar stond (staat) een gebouwtje dat helemaal in de sfeer van mijn Trambaantje past. Foto's gemaakt en deze later uitgewerkt tot een tekening.
Op de foto hiernaast zijn een foto van het origineel, de tekening en het eerst gebouwde wandje zichtbaar.
De abri wordt opgebouwd uit styreenprofielen, styreenplaat van 0,5mm dik en dakplaat (eveneens van styreen).
Klein dus het bouwt lekker snel! De wanden kras ik in met een scherp mesje om zo de planken van het origineel weer te geven. Aan de binnenzijde van het huisje hoeft dat niet omdat die kant straks toch niet meer zichtbaar is vanaf de voorzijde van Trambaantje. Op de onderkant van het dak heb ik dunne strookjes styreen gelijmd om het dak tijdens de bouw beter op zijn plaats te krijgen en houden.
Zo goed als klaar... Nu nog schilderen en weatheren en van licht voorzien.
De busremise als proef op zijn plek gezet en dan blijkt het allemaal weer lekker krap te zijn. De tram scheert vlak langs de keerwand en dat had ik niet helemaal verwacht.. Uiteraard is de Stadtbahn wel de allergrootste tram die ik heb.