Nu de tunnel klaar is kan het landschap vorm gaan krijgen. Het enige deel wat uit 'landschap' bestaat is eigenlijk de heuvel boven de tunnel. Ik maak dit van pantserkarton van Noch met daaroverheen een laag gipsverband. Het panterkarton is eigenlijk stevig papier met daarin ijzerdraad ter ver verdere versteviging. In combinatie met het gipsverband ontstaat een stevig en toch licht geheel.
Voila! Achterwand wit geschilderd, karton en gips geplaatst en de heuvel van een keerwand voorzien.
De keerwand is van foamboard met steentjes motief en wordt nog verder afgewerkt. De weg die ervoor loopt bestaat straks uit 2 rijstroken.
De kleur en afwerking van de achterwand van Trambaantje zijn nog niet naar mijn zin. Ik ga er nog glasvlies over plakken met mooie afrondingen in de hoeken en er komt nog een lichtblauwe/grijze kleur op.
De berg is inmiddels afgewerkt met gips en kan dus van een verflaag worden voorzien. Ik gebruik hiervoor een bruine aardekleur van noch. Dit vormt dan de basis waarop later groen (bomen, struiken, gras, mos en onkruid) wordt aangebracht. Ik doe dat pas in een veel later stadium omdat het groenwerk toch kwetsbaar is en ook een echte stofvanger is. De heuvel bebossen wordt dus de allerlaatste activiteit op Trambaantje.
De wegen op Trambaantje zijn grotendeels geasfalteerd. Om dat in model na te maken hanteer ik de volgende methode. Ik snij de weg uit een plaat witte styreen van 0,5mm dik. Deze geef ik een laag primer en vervolgens gaat daar een laag stratenverf van Faller overheen. Deze vond ik echter veel te vlak van kleur. Asfalt is in het echt een mengsl van teer en grind en heeft daardoor eigenlijk geen egale kleur maar is een heel palet aan spikkels dat een soort grijze kleur heeft. Bovendien heeft het zonlicht de nodige invloed op de kleur van asfalt. Nieuw asfalt is vrijwel zwart, maar al snel treedt slijtage en verkleuring op waardoor oud asfalt meer richting lichtgrijs gaat.
Na wat experimenteren bleek de verf van Faller prima te gebruiken: verf goed dekkend aanbrengen en daarna met een heel fijn schuurpapiertje er over heen. Het asfalt raakt zijn (te) donkere kleur kwijt en er komen de nodige nuances in.
De weg heeft inmiddels zijn plaats gevonden en ook een tweetal lantaarpalen en een deel van de stoepranden.
Viessman maakt tegenwoordig lantaarnpalen met LED-verlichting (lekker lange levensduur) en een soort van stekker verbinding. De sokkel van de mast wordt vast op de baan aangebracht en daarna kan de mast er los op gezet worden. De mast kan er ook weer afgehaald worden en vervangen dooreen zwarte beschermplug. Ideaal voor mij, want zo is het risico op beschadigen van de palen 0. Voor de foto staan ze er uiteraard wel.
De berg met weg en de eerste gebouwen in ruwbouw gereed.
De bouw van de..... stoepranden (troittoirbanden in offisjeeel Nederlansch..). Ik snij de stoepranden uit styreenprofielen van 1,5x2,5 mm, dat komt redelijk overeen met de werkelijkheid. De profielen kort ik af op 15mm en daarna geef ik de kopse kanten 1 haaltje over een schuurpapiertje om ze af te ronden. Zo blijft er een klein V-vormig naadje over als ik ze naast elkaar leg.
De ronde banden zijn een verhaal apart. Om de stoepranden in een ronde vorm te houden wikkel heb ik het styreenprofiel rond een rondhout gewikkeld en met tape vastgezet. Het geheel is daarna circa 15 seconden in kokend water gehouden. Het styreen behoudt daarna zijn vorm, zoals op de foto te zien is.
Het trottoir zelf maak ik weer uit 0,5mm styreenplaat. Hierin kras ik met een met een ruitjespatroon met een tussenmaat van 4 mm. Later wordt dit uiteraard nog geverfd en verouderd.
Overzocht van de weg met lantaarnpalen en stoepranden (trottoirbanden officiëel).
Als intermezzo tussen het huizenbouwen door ga ik ook verder met de wegen. Hier is nog een andere reden voor. Ik wil alle asfaltwegen en troittoirs in één bewerking maken zodat er geen verschillen in ontstaan. Omdat de straat achter de huizen na voltooiïng van de eerste drie huizen slecht bereikbaar wordt begin in nu alvast met de wegenbouw op de rest van Trambaantje. De wegen maak ik weer volgens de al eerder beschreven methode met styreenplaat en styreenstrips. Enige verschil met het eerste deel is dat ik de stoepranden niet meer één voor één maak maar uit een één stuk. Het resultaat is net wat strakker en de naadjes tussen de afzondelijke banden vallen toch niet op.
Het perron van de tramhalte wordt opnieuw in aanbouw genomen. Na de mislukte experimenten met een halte in de bocht en gipsen perronranden is dit de derde poging. Ik maak het perron nu van Betonverbundpflasterplatten (nr. 41206). van Aihagen. Deze voorzie ik van een roodbruine wash zodat ze het uiterlijk van rode betonsteen krijgen. Tenminste.... dat was de bedoeling. Na veel experimenteren dacht ik de juiste kleur gevonden te hebben maar na toepassing op het hele perron viel de kleur en de egaalheid daarvan tegen. Wordt derhalve vervolgd.
Een overzicht van de dorpsstraat waar inmiddels de nodige bestrating is verschenen.
Voordat ik de remise ga afronden vraagt het landschap de nodige aandacht. Als de remise straks staat is het gedeelte tussen de remise en de huizen lastig breikbaar voor afwerking en detaillering. Daarom begin ik daar nu al mee zodat het ook een leuke afwisseling vormt met het bouwen aan de remise.
Langs de trambaan komt een keerwand omdat het niveauverschil met de huizen nogal groot is. Langs het gasthaus komt een wandelpad naar het terras aan de achterzijde van het gebouw. Tussen het terras en het tweede gebouw, de bakkerij, ligt al een weg gemaakt van Faller steentjeskarton dat aangekleed is met wat groen. Ik kom er nu dus achter dat de gevel van de bakkerij, met zelfgemaakte buitenlamp en openstaande deur, straks niet meer te zien is voor de toeschouwers.... Het standpunt van de fotograaf is niet beschikbaar voor kijkers..
De keerwand bouw ik van plastic steentjesplaat. Aan de achterzijde lijm ik steuntjes zodat de wand goed blijft staan. Daar waar het voetpad loopt verdik ik de muur met Evergreen-strips en lijm er dan weer een stuk muur op. Op de bovenkant komt nog een laag styreen als afdeksteen. Je kijkt hier dus tegen de achterkant van de muur aan.
Ik lijm de keerwanden pas op het laatste moment op hun plek. Aan mijn werktafel kan ik de muren eerst nog schilderen, verweren en van begroeiïng voorzien.
De smalle doorgang tussen de keerwand en de remise met op de achtergrond de bakkerij en het hotel. Het wordt al lekker kruip-door-slui-door!