Inleiding
Zoals heel veel modelspoorders
raakte ik op jonge leeftijd
gefascineerd door spoorwegen en modeltreinen. Uiteindelijk kwam er na
een jaar sparen een Fleischmann start-set met een industrielocje en
twee platte wagens. Mijn vader timmerde een treintafel en daarop
groeide een ovaal zonder specifiek thema. In later jaren, de laatste
middelbare schooljaren, werd een en ander aangepast tot het
eindpunt van een fictieve particluliere spoorweg 'ergens' in
West-Duitsland. Geldgebrek (ik studeerde) en andere intersses (geld,
drank, vrouwen) verhinderden dat de baan ooit zijn voltooing naderde.
Na mijn studie bleef de spoorbaan achter op zolder bij mijn ouders en
trok ik in een woning waar nauwelijks ruimte was voor een modelbaan.
Toen die ruimte er uiteindelijk wel kwam begon ik met het
ontwerpen van een kleine trambaan op twee modules van 61x122cm. Ruimte
had ik nog steeds niet heel veel, maar de Roco-trammodellen en internet
(voor mij vanaf 1996) brachten me wel op het idee om op een klein
oppervlak een realistische tram-baan te ontwerpen. Ik heb eerst
een model 1:10 gemaakt en ben zelfs met de bouw gestart. De ruwbouw was
klaar en de eerste rails zijn zelfs gelegd. Er kwam echter een
verhuizing (ten gevolge van een mooie relatie tussen) en dat leidde tot
het besluit om de modules af te breken. In het nieuwe huis was immers
een zolder ter beschikking en dat bood mogelijkheden! Het grote
ontwerpen kon beginnen en dat
bleek nog knap lastig want de zolder bood geen handige oppervlakte; ze
is in twee kamers opgedeeld met nog de nodige schuine vlakken en
schoorstenen. Uiteindelijk werd het een ontwerp gebaseerd op het
station van Bad Herrenalb, dus met trams (ook eenrichting) en
museumtreinen.
Maar..... klussen aan het nieuwe (oude) huis en de geboorte van onze
dochter gooiden op prettige wijze roet in het eten, dus de bouw van die
(middel-) grote treinbaan verdween steeds verder naar achter in de
planning. Ondertussen kriebelde echter de zin om wat te gaan bouwen en
dus ving ik vast aan met een gebouw voor de te bouwen baan. Ondertussen
was ik op internet steeds meer kleine modelbaantjes tegen gekomen (met
name op www.carendt.com) die mijn
fantasie prikkelden. En omdat
die grote baan voorlopig toch niet gebouwd zou gaan worden werd het
idee voor een klein handzaam baantje steeds aantrekkelijker. Het leek
alleen maar voordelen te bieden: overzichtelijk, de
baan is 'af'te bouwen, goedkoper, alle
delen van de baan zijn goed bereikbaar en er kan in een "verloren"
uurtje toch wat aan gedaan worden
Het ontwerp van mijn eerste,
onvoltooide, trambaan werd in de
kookwas
gegooid en verkleind tot de afmetingen 131x70 cm. Het gekozen thema
bleef hetzelfde.
Thema
Thema van "trambaantje" is de
eindpuntlus van een interlokale
tramlijn vanuit een grote stad 'ergens' in midden Duitsland. Inspiratie
voor dit ontwerp komt onder andere van de Thüringerwaldbahn
(Tabarz) en Keulen (Bensberg, lijn 1).
In de
keerlus ligt een kleine tweesporige remise waar voertuigen opgesteld
kunnen worden. De remise kan eventueel ook als museumdepot(tje) worden
gebruikt.
Het ontwerp
Uitgangspunt was een kleine baan te ontwerpen op een standaard
MDF-plaat van
61x122cm. Het bleek echter een heel gepuzzel om een keerlus op twee
niveaus binnen deze afmetingen te frommelen. Bovendien kon de tunnel
slechts enkelsporige worden uitgevoerd waardoor twee keerlussen (in
twee-railsysteem) noodzakelijk zouden zijn. Door de grondplaat
aan
boven- en onderzijde 9cm uit te breiden kon het ontwerp ruimer, en dus
beter, worden opgezet. De baan is nu in feite een dubbelgevouwen ovaal
waarover in één richting gereden wordt.