Ik ben gek op experimenteren. Voordat ik de tunnel echt ga bouwen wilde ik zien tot waar de wanden door moeten lopen zodat vanaf de inrit gezien alleen scenery zichtbaar is. Met andere woorden; hoe ik ook de tunnel in kijk, ik wil alleen maar tunnelwanden, rails en/of plafond zien.
En uiteraard kon ik het niet laten om even een tram op de baan te zetten. Kan er best mee door dacht ik zo.
Overzichtsfoto vande tunnelinrit in ruwbouw. De wanden bestaan uit berkentriplex en worden nog bekleed met styreen dat in betonkleur wordt geschilderd.
De tunnel is in ruwbouw aangelegd met behulp van dun 4mm berkentriplex.
Bovenaanzicht van de tunnel, nog zonder plafond. De trams, met name de Stadtbahn, passen krap in de tunnel maar dat is opzet. De tunnelopening blijft daardoor klein en ik vind het ook wel mooi als de trams dicht langs de tunnelwanden rijden.
Het Stadtbahn-stel komt de tunnel uit rijden.
De trams blijken redelijk probleemloos de helling op te rijden. Één tram heeft wel problemen; met RET-Citadis. Door de stugge geledingen en het geringe gewicht op de traktiewielen slaan de wielen door. Hier moet ik dus nog wat ballastgewicht in aanbrengen.
De tunnel is in ruwbouw gemaakt van 8mm MDF (bodem) en 4mm berkentriplex (wanden). Omdat de wanden van het triplex te ruw zijn bekleed ik ze met 0,5mm styreen dat zich makkelijk laat bewerken. Het styreen wordt met hobbylijm op het triplex gelijmd. De bovenzijde van de wanden wordt eveneeens bekleed met styreen zodat alle aansluitingen strak geschuurd en geplamuurd en weer geschuurd kunnen worden.
De lijmtangen zitten er om de bovenkant van de wanden netjes op zijn plek te houden.
Het dak van de tunnel wordt gemaakt van foamboard dat een betonkleurtje krijgt. Er moet uiteraard ook bovenleiding in de tunnel komen en deze wordt aan het plafond bevestigd. Voor de bovenleiding gebruikt ik een los stuk rail, dat op spijkertjes wordt gesoldeerd. In het echt worden ook wel rails als bovenleiding in tunnels gebruik. Omdat het straks nauwelijks zichtbaar is gebruik ik deze robuuste methode.
In de tunnel komt naast de sporen een looppad/kabelgoot. Deze kabelgoot loopt net als de tunnel rond, en was daardoor lastig te maken. Ik heb er voor gekozen om een houten malletje te maken waarin ik met dunne stripjes styreen de tegelverdeling van de kabelgoot heb aangegeven. Hierin 'propte' ik klei, haalde die er voorzichtig uit, en lijmde die langs de wand van de tunnel.
Helaas bleek de klei toch iets meer te krimpen dan op de verpakking stond aangegeven ('krimpvrij' !). Dit is verholpen door de kieren met verdunde klei (waterige oplossing) dicht te smeren. Het uiteindelijke resultaat was voldoende, maar ook niet meer dan dat.
De tunnel klaar voor zijn schilderbeurt. Het looppad/kabelgoot is wat aan de ruwe en groffe kant, maar met schilderen en vervuilen moet dat te camoufleren zijn.
De tunnel moet uiteraard van een grijze betonkleur worden voorzien. Dit is in een aantal stappen uiteindelijk gelukt. Eerst zijn alle sporen afgeplakt maar daar heb ik geen foto van geplaatst. Daarna heb ik een eerste poging gewaagd met een nieuw aangeschafte airbrush maar dat gaf niet het gewenste resultaat. Bij nader inzien vond ik het oppervlak voor airbrush experimenten te groot en heb gewoon een matte grijze grondverf in een spuitbus aangeschaft. Die kleur was eigenlijk vrijwel perfect alleen veel te egaal. Het 'beton' heb ik daarom met sterk verdunde zwarte verf nabehandeld. Hierbij heb ik met een stugge uitgeharde kwast van onder naar boven strepen getrokken. Na droging bleek dit een mooi verweringseffect te geven. De sporen en ballast in de tunnel zijn uiteindelijk wel met de airbrush behandeld; ze hebben een lichte roestkleur gekregen.
De inrit heeft uiteraard dezelfde behandeling als hierboven beschreven gekregen. De sporen zijn nog niet behandeld.
Het eindresultaat. De tunnelwanden zijn voorzien van graffity-decals van Bush; een onmisbaar attribuut in een hedendaagse tunnel. Om de decals te fixeren zijn de wanden van een laag blanke matte lak voorzien.
Enige wat nog ontbreekt is de bovenleiding en het omringende landschap. De bovenleiding volgt pas als allerlaatste als het landschap helemaal af is.